VOORWOORD

DE VERGETEN WERKNEMER

De coronacrisis maakt opnieuw pijnlijk duidelijk hoe moeilijk het voor uitzend- en flexkrachten is om voldoende werk en inkomen te vinden én te houden. Daarom stel ik als vakbondsbestuurder alles in het werk om ze meer zekerheid te bieden. Maar de coronacrisis maakt óók duidelijk hoe lastig dit toch steeds weer is. Mede omdat de overheid het ook nu weer op belangrijke punten laat afweten. Dit was al langer een zorg van mij, en dat is het nog steeds. De overheid probeert met een breed pakket steunmaatregelen de gevolgen van de coronacrisis zo veel mogelijk te beperken. Heel goed, en dit gebeurt dan ook mede op aandringen van de FNV. De afgekondigde veiligheidsmaatregelen om de verdere verspreiding van het virus tegen te gaan, mogen niet ten koste gaan van de werkgelegenheid. Maar wat zien we gebeuren? Dat bedrijven en zzp’ers flink geholpen en gesubsidieerd worden, maar werknemers niet.

Het zal niet verbazen dat de FNV er bij de politiek stevig op heeft aangedrongen en nog steeds aandringt om niet alleen de bedrijven en zzp’ers, maar ook de werknemers een positie te geven waar ze rechten aan kunnen ontlenen. Bijvoorbeeld door in de NOW een verplichte volledige loondoorbetaling aan alle werknemers op te nemen. Dus ook uitzend- en flexkrachten, op basis van hun gemiddeld aantal gewerkte uren plús toeslagen. En dan hebben we ook nog te maken met calculerende werkgevers die goedkoper uit willen zijn door geen steun aan te vragen en in plaats daarvan mensen te ontslaan. Daarom dient er ook een financieel vangnet te komen voor degenen die als gevolg van de coronacrisis alsnog op straat komen te staan. Zij zouden gedurende de duur van de NOW hetzelfde moeten krijgen als degenen die dankzij de NOW wél in dienst zijn gebleven. Zo hebben we meer wensen, maar daarover vertel ik verderop in dit e-magazine dat – het zal niemand verbazen – voor een belangrijk deel in het teken staat van de coronacrisis.

Karin Heynsdijk bestuurder FNV Naleving & Flex