TWEE GENERATIES

‘BLIJ MET ELKE VRAAG DIE IK KAN BEANTWOORDEN’

Tekst Kees Bals | Beeld De Beeldredaktie/Guido Benschop

‘SOMS DIEN JE GEWOON ALS LUISTEREND OOR’

Sandra Koreman en Patricia de Jong zijn het gezicht van de FNV op de universiteiten van Delft en Rotterdam. Als vakbondsfunctionaris zoeken ze oplossingen voor kwesties waar hun collega’s mee in hun maag zitten. De ene keer is het voldoende als ze uitleggen hoe een regeling in elkaar steekt; de andere keer gaan ze op zoek naar een structurele oplossing. ‘Het geeft voldoening als we goed kunnen helpen.’

‘Je weet ’s ochtends nooit wat je die dag te doen krijgt’, zegt Sandra Koreman, vakbondsfunctionaris voor de FNV op de Technische Universiteit Delft. ‘Ons werk is heel veelzijdig en afwisselend. Het mooie is dat je echt iets voor mensen kunt betekenen.’ Patricia de Jong, haar collega aan de Erasmus Universiteit Rotterdam: ‘Soms willen ze gewoon even iets kwijt en dien je als luisterend oor.’ Sandra: ‘Of ze hebben een simpele vraag. Klopt deze regelgeving? Is die van toepassingen op mij?’

Sandra en Patricia noemen zichzelf de verlengde arm van de FNV-bestuurder op hun universiteit. Hun werk lijkt op wat in andere organisaties en bedrijven de vakbondsconsulent doet. Alleen met een sterk verschil, in elk geval voor Sandra. Zij biedt ook hulp bij het vinden van FNV-vertegenwoordigers in de ondernemingsraad (or) en van FNV-leden voor het lokaal overleg, waarvan ze ambtelijk secretaris is. Dat laatste is het overleg tussen de werkgever en vakbondsvertegenwoordigers als het gaat om arbeidsvoorwaarden, vooral over de invulling van de cao-afspraken aan de TU Delft. Ze informeert ook óver de ondernemingsraad. Zo stelde ze een boekje samen om de kandidaten te presenteren bij de or-verkiezingen eind vorig jaar. En ze zoekt iemand voor de vacature van vakbondsconsulent.

Haar takenpakket heeft wel tot gevolg dat zij op dit moment universiteitsmedewerkers die bij haar aankloppen met vragen vaak moet doorverwijzen. ‘Ik mag namelijk geen advies geven. Dat zou in strijd kunnen raken met mijn functie van ambtelijk secretaris bij het lokaal overleg. Wel kan ik uitleggen hoe regelingen in elkaar steken. Ook kan ik helpen om de hulpvraag duidelijk te krijgen en informeer ik bijvoorbeeld of er bezwarentermijnen lopen. Daarna verwijs ik mensen door naar het contactcentrum van de FNV.’

TROUBLESHOOTER

Voor Patricia is het adviseren van medewerkers in arbeidskwesties juist het belangrijkste onderdeel van haar werk. ‘Ik ben het eerste aanspreekpunt, ook voor mensen die geen lid van de bond zijn. Als ze geen lid zijn, vraag ik ze wel of ze dat willen worden. Verder ga ik, op verzoek, mee naar bijvoorbeeld functioneringsgesprekken. Ik treed op als troubleshooter. Bij reorganisaties houd ik contact met medewerkers. Waar nodig overleg ik met de medezeggenschap, lokaal overleg, vertrouwenspersoon of ombudsman. Mijn werkveld is heel ruim.’

De vakbondsfunctionarissen zijn in dienst van de universiteit en worden vrijgesteld voor werkzaamheden: ze worden ‘gedetacheerd’ bij de FNV, Sandra voor twee dagen, Patricia voor anderhalve. Sandra doet het nu ruim vier jaar, Patricia één jaar. Daarnaast werkt Sandra drie dagen als ambtelijk secretaris voor de vakbondsvertegenwoordigers in het lokaal overleg. ‘Dat is werk wat elkaar mooi aanvult, maar zeker ook een overlap heeft waarmee ik rekening moet houden.’ Patricia is ernaast anderhalve dag in dienst als secretaris/notulist bij de bestuursdienst van de universiteit.

Tekst gaat verder onder de foto

‘VEEL VAN DE ONDERWERPEN HEBBEN DIRECT VERBAND MET DE CORONACRISIS’
‘MET EENVOUDIGE KWESTIES FRIS JE DE EIGEN KENNIS WEER OP’

CORONACRISIS

Sandra werpt een blik op haar prikbord om te laten zien wat voor hulp- en adviesvragen leden de afgelopen maanden gesteld hebben en somt op: ‘Pensioenleeftijd, verlofplanning in piekperiodes, functionerings- en beoordelingsgesprekken, jubileumgratificatie’ Veel van de onderwerpen waar ze beiden mee bezig zijn, hebben een direct verband met de coronacrisis. Docenten zijn nu – nog meer dan voorheen – veel tijd kwijt aan onderwijs, waardoor de werkdruk toeneemt. Daardoor wordt het ook lastig om verlof op te nemen. Patricia: ‘Bovendien is het op dit moment minder aantrekkelijk om op vakantie te gaan.’ Sandra: ‘Het laatste half jaar krijgen we veel vragen over de verlofregeling, met name of je verplicht kunt worden om dagen op te nemen. Dat kan de werkgever niet doen. Wel moet je er rekening mee houden dat verlofdagen na een bepaalde tijd komen te vervallen.’

Daarnaast raken collega’s in de problemen omdat ze zo intensief met onderwijs bezig zijn dat ze te weinig tijd overhouden voor hun onderzoeksopdracht. Daardoor kan bijvoorbeeld een vaste aanstelling in de knel komen. Ze werken heel lange dagen om aan al hun verplichtingen te kunnen voldoen. In de cao is geld vrijgemaakt om ze extra tijd te geven voor onderzoek. Maar ik lees in universiteitsbladen dat docenten worden ontmoedigd om dat aan te vragen. Dat is een onderwerp waar het lokaal overleg alert op moet zijn.’

OP MIJN STREPEN STAAN

Sandra en Patricia zijn allebei terughoudend op de vraag welke kwestie hen het meest is bijgebleven, omdat het dan al snel duidelijk kan zijn over wie het gaat. Sandra noemt een ‘geval met een reorganisatie’. Dat heeft ze doorgestuurd, voor advies en ondersteuning. Patricia werd geraakt door een onveilige werksituatie in de coronacrisis. ‘Die heb ik doorverwezen naar het lokaal overleg en de universiteitsraad. Eerst kreeg ik als reactie dat het om een individueel geval zou gaan en het dus niet bij de medezeggenschap thuis hoorde. Ik moest op mijn strepen gaan staan en duidelijk maken dat de situatie gevaarlijk was voor alle medewerkers op die werkplek en mogelijk op meer plekken op de campus.’

NIEUWE BUREAUSTOEL

Patricia is vijftien jaar plaatsvervangend ambtelijk secretaris van de universiteitsraad geweest en twaalf jaar bij het lokaal overleg. ‘Bij die onveilige werksituatie waarvoor men bij mij aanklopte, vroeg ik meteen: waarom hebben jullie het lokaal overleg of de universiteitsraad nog niet ingeschakeld? Dit is een universitair-breed probleem. En soms denk ik bij een vraag: je kunt dit makkelijk zelf opzoeken op de site van de universiteit. Mensen vinden ons vaak voor eenvoudige zaken.’ Sandra: ‘Maar natuurlijk ben ik altijd bereid om naar hun verhaal te luisteren en ze verder te helpen. Als mensen willen weten hoe een regeling in elkaar zit, leg ik dat uit en zo nodig verwijs ik naar de juiste persoon of de juiste plek waar ze de informatie kunnen vinden.’ Patricia: ‘En ook met eenvoudige kwesties fris je je eigen kennis weer op.’ Sandra: ‘Ik krijg veel vragen over beoordelings- en functioneringsgesprekken, over ziekteregelingen, dreigende arbeidsongeschiktheid.’ Patricia: ‘Bij ons willen mensen ook veel weten over welke middelen er beschikbaar zijn volgens de arbeidsvoorwaardenafspraken. Zo was er een tijdelijke regeling om je werkplek thuis in te richten en kon je gebruik maken van een bruto bedrag van 500 euro. Ik heb er een bureaustoel van gekocht. Die wordt dan je eigendom. Maar je kunt er bijvoorbeeld ook oordopjes voor kopen, zodat je niet met een grote koptelefoon op voor de camera van je computer zit.’ Sandra: ‘Het geeft veel voldoening als we voor collega’s een goede oplossing kunnen vinden’. Patricia: ‘Ik ben altijd blij als ik iemand heb kunnen helpen en dat lukt ook eigenlijk altijd wel. Dat maakt het heel bevredigend werk.’

Deel deze pagina